یکی از عمدهترین عوامل افزایش بیابانزایی مربوط به تبدیل و تغییرات کاربری اراضی است، لذا
استفاده از اطلاعات ماهوارهای شیوه مناسبی برای ارزیابی پوشش گیاهی و تغییرات کاربری اراضی و
مقایسه آن در زمانهای مختلف است. هدف از این تحقیق ارزیابی روند بیابان زایی در منطقه
دهلران، استان ایلام میباشد. در این مطالعه، از طبقهبندی نظارت شده ماشین بردار پشتیبان چند
جملهای برای طبقهبندی کاربری اراضی منطقه دهلران، با استفاده از تصاویر ماهواره لندست در
سالهای 1364 ، 1379 و 1392 استفاده شد. پس از انجام اقدامات مورد نیاز در مرحله پیش
پردازش، نقشه کاربری اراضی تهیه گردید. نتایج طبقهبندی با استفاده روش ماشین بردار پشتیبان
چند جملهای نشان داد که سال 1364 ، به ترتیب دقت کل و ضریب کاپای 93 و 90 را ایجاد نموده
است. به نسبت سالهای 1379 و 1392 دارای اختلاف دقت کل 4 / 4 و یک درصد بوده و دارای
اختلاف ضریب کاپای 05 / 7 و 75 / 1 بوده است. به این ترتیب دقت کل و ضریب کاپای سال 1364 از
سالهای 1369 و 1392 بالاتر بوده است. نتایج تحقیق نشان داد که در طی سالهای 1364 تا
1392 میزان مساحت اراضی کشاورزی، مسکونی و شوره زار و نمکزار به ترتیب 3 / 30 ، 6 / 0 و 2 / 4
درصد افزایش و میزان مساحت اراضی مرتع متوسط و فقیر به ترتیب 8 / 15 و 3 / 19 درصد کاهش
یافته است. به عبارات دیگر، تغییر کاربری مراتع متوسط و فقیر به اراضی کشاورزی، مسکونی و
شورهزار و نمکزار اتفاق افتاده است.